خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل زمن بحلی گر به جان طمع نکنیولی اگر تو توی جان و دل ز بُن بکنی
۲
ترا نخست دل آرامِ خود گمان بردمیقین چو می نگرم خود هلاکِ جانِ منی
۳
به طیره می روی ار بی وفات میخوانمچرا چنین ز حدیثِ درست می شکنی
۴
یکی نصیحت یارانه بشنوی از منبه حسن غرّه نباشی گر اعتماد کنی
صفحهٔ ۱ از ۳