خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا گر توانی گذر کن به جاییسلامی به شاهی رسان از گدایی
۲
غریبی ستم دیده ی روزگاریگرفتار بی‌چاره ی مبتلایی
۳
سرآسیمه بختی، به خون غرقه چشمیفروبسته دستی ، به گِل مانده پایی
۴
جگرخواره دل‌داده ای نیم جانیجفا دیده بی‌حاصلی بی‌نوایی
صفحهٔ ۱ از ۴