خلوتی با خواجه عبدالله انصاری
مناجات شمارهٔ ۱۹۴
مناجات نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار تر کیست ؟ بنده چون بهی خود نگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید :
۲
پُر آب دو دیده و پُرآتش جگرمپُر باد دو دستم و پُر از خاک سَرم
۳
و چون به لطف الهی و فضل ربّانی نگرد، بزبان شادی و نعمت آزادگی گوید :
۴
چه کند عرش که او غاشیهٔ من بکشدچون به دل غاشیهٔ حکم و قضای تو کشم
صفحهٔ ۱ از ۲