خلوتی با خواجه عبدالله انصاری
مناجات شمارهٔ ۲۴۴
مناجات نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی گاهی که بخود می نگرم همه سوز و نیاز شوم و گاهی که با ا و نگرم همه راز و ناز شوم، چون بخود نگرم گویم :
۲
پر آب دو دیده و بس آتش جگرمبر باد دو دستم و پر از خاک سرم
۳
چون باو نگرم گویم :
۴
چه کند عرش که او غاشیه من نکشدچون بدل غاشیه حکم وقضای تو کشم
صفحهٔ ۱ از ۲