خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پس عمری که بگشود آن جفا جو دیده راروی ما بیدار کرد آن فتنه خوابیده را
۲
نرم کن یا رب دلش را کز جدایی بگذاردجز دعا نتوان نمودن دلبر رنجیده را
۳
شیوه بلبل بود فریاد از روز نخستشیون آموزی چه حاجت شخص ما تمدیده را
۴
خونخور و خاموش همچون غنچه سر بسته باشهمچون گل منما به کس این نامه پیچیده را
صفحهٔ ۱ از ۲