خلوتی با صامت بروجردی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبسم لبت از لعل آبدارتر استز فصل گل رخ خوب تو خوش بهارتر است
۲
سمند تازی نازت به قلب های خرابز رخش رستمی ای شوخ راهوارتر است
۳
فساد زلف تو در جنت رخت همه جاز مار و فتنه ابلیس آشکارتر است
۴
به پیش عقرب زلفت خوشم ولی چه کنمکه چشم شوخ تو هر روز پایدارتر است
صفحهٔ ۱ از ۲