خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سحر از بوی گل گشت معطر هوااز نفس یار ما داد نشانی صبا
۲
نه چه سخن باشد این چیست صبا تا کنمنسبت بوی خوشش با نفس یار ما
۳
کرد طلوع آفتاب یار درآمد ز خوابروی نگار مراست خسرو انجم گوا
۴
جان چو شنید از صبا بوی سر زلف اوگفت روان می‌شود در پی آن آشنا
صفحهٔ ۱ از ۳