خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم مستش دوش می‌دیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
۲
گفت کای مشتاق خوابت می‌بردهل یکون النوم بعدی مستطاب
۳
شرم بادت آن همه دعوی چه بودچشم عاشق را بود پروای خواب؟
۴
هر که در هجران بیاساید دمیجاودان از دوست ماند در حجاب
صفحهٔ ۱ از ۳