خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترکم زمی مغانه سرمستمی‌آمد و عقل رفته از دست
۲
مخمور ز باده چشم جادوشوریده ز باد زلف چون شست
۳
در باره سوار بود چون دیدرخسار مرا ز زین فروجست
۴
دستم به لب چو لعل بوسیدو اندر قدمم چو خاک شد پست
صفحهٔ ۱ از ۳