خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است
۲
جایی که سخن رود ز رویتوصف گل و نسترن دریغ است
۳
در دست نسیم صبحگاهیآن زلف پر از شکن دریغ است
۴
کس را نرسد حدیث آن لبکان خود به زبان من دریغ است
صفحهٔ ۱ از ۲