خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیده‌ام این شیوه در هر منزلی
۲
چون باد بر ما بگذرد بر جانب ما ننگردآرام دل‌ها می برد وصل چنین مستعجلی
۳
دل‌هاست در غوغای او سرها پر از سودای اوافشانده خاک پای او در دیده هر صاحب‌دلی
۴
هستند مقبولان او در عشق مقتولان اوقابل نشد این لطف را جز نیک‌بختی مقبلی
صفحهٔ ۱ از ۳