خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۲ - فی مذمه الدنیا
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
۲
که به دوزخ بدان کشند تو راان تکن منکر فسوف تری
۳
دل به دنیا چو مشتغل گرددجوهرش تیره تر ز گل گردد
۴
دل که می گردد از هوا خالیاز محبت می شود حالی
صفحهٔ ۱ از ۴