خلوتی با حافظ
شمارهٔ ۲۹
اشعار منتسب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل اندر ناله و، گُل خندهٔ خوش می‌زندچون نسوزد دل که دلبر در وِی آتش می‌زند؟
۲
زاهدا، از تیرِ مژگانش حذر کردن چه سود؟زخمِ پنهانم به ابروی کَمانکش می‌زند
۳
ناخوشی‌ها دیده‌ام از زاهدِ پشمینه‌پوشمن غلامِ مطربم کابریشمِ خوش می‌زند
۴
محتسب، با ساغرِ رندان شکستن، روز و شببادهٔ سرخ از صراحیّ منقّش می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۲