خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل ز حق تعالی، شکریست بینهایتکو در کتاب خود کرد، در شأن تو حکایت
۲
در وعده وصالت، نستخلفنّهم گفتجان گر فشانم ارزد، این لطف و این عنایت
۳
روزی که حق جدت، اشرار غصب کردندکرد این خطای منکر، در آل او سرایت
۴
کس تشنه شما را، دیگر نداد آبیگفتی ولی شناسان، رفتند از آن ولایت
صفحهٔ ۱ از ۳