خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز آستان امامم دگر پناهی نیستسر مرا به جز این در حوالهگاهی نیست
۲
چرا ز درگه آل نبی بتابم رویاز این بهم به جهان هیچ رو و و راهی نیست
۳
مدار جهل به ایشان هر آنچه خواهی کنکه در شریعت ما زین بتر گناهی نیست
۴
امام گر نبود در زمانه خرمن عمربگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست
صفحهٔ ۱ از ۲