خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل سراپرده محبت اوستدیده آئینه دار طلعت اوست
۲
سر و جانم فدای خاک رهشتن زارم برای خدمت اوست
۳
تا «نُریدُ نَمُنّ» حق فرمودگردنم زیر بار منت اوست
۴
همه کس بر طهارتش شاهدهمه عالم گواه عصمت اوست
صفحهٔ ۱ از ۲