خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را امام زمان گر در اختفاست صلاحصلاح ما همه آنست کان تو راست صلاح
۲
نمود غیبت تو سرّ جاعل الظلماتظهور کن، بنما سرّ فالق الاصباح
۳
فروغ طلعت تو دیده را کند روشنحدیث لعل لبت روح را چشاند راح
۴
حضور تو ندهد دست تا نخواهد حقهزار سال اگر صد چو من کنند الحاح
صفحهٔ ۱ از ۲