خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی باشد آن که مهدی ما پردهدر شودوین راز سر به مهر به عالم سمر شود
۲
گویند کار ما ز قدومش نکو شودآری شود ولیک به خون جگر شود!
۳
ای خوش دمی که در قدم او بود سرماز دست غم خلاص من آن دم مگر شود
۴
از هر کرانه تیر دعا کردهام روانباشد کز آن میانه یکی کارگر شود
صفحهٔ ۱ از ۳