خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صاحب الامر مگر باز گذاری بکندراه بنماید و با عدل قراری بکند
۲
در غمش هر در و لعلی که دلم داشت بریختمگر از گریه شادیش نثاری بکند
۳
دوش گفتم بکند وعده وفا، قائم حقهاتف غیب ندا داد که آری بکند
۴
عصر خالی شده از عدل بود کز طرفیمهدی از غیب برون آید و کاری بکند
صفحهٔ ۱ از ۲