خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهدی آخر زمان آید به دوران غم مخورکلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
۲
این دل غمدیده حالش به شود دل بد مکنوین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور
۳
بیحضورش چند روزی دور گردون گر گذشتدائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور
۴
هان مشو نومید چون واقف نهای ز اسرار غیبباشد اندر پرده حکمتهای پنهان غم مخور
صفحهٔ ۱ از ۲