خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شود به طلعت مهدی چو دیدگانم بازچه شکر گویمت ای کارساز بندهنواز
۲
مرا که گفتن حرفش به جوش میآردعجب نباشد اگر از لقا کنم پرواز
۳
خوش آن زمان که اگر پرسمش جواب دهدوگر خموش شوم او کند سخن آغاز
۴
خوش آن زمان که مرا گوید ای فلان چونیکند مشافهه به من حدیث گوید باز
صفحهٔ ۱ از ۲