خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاصماهی دلشده در بحر خیالت غواص
۲
به هواداری تو شمع صفت از سر سوزکردم ایثار تن خویش ز روی اخلاص
۳
هم چو پروانه بر شمع جمال تو تمامتا نسوزم نشوم ز آتش آن نشأه خلاص
۴
کیمیای نظر آل نبی خاک مرازر خالص کند ار چند بود همچو رصاص
صفحهٔ ۱ از ۲