خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمطخوش‌تر از این کسی نگفت نیست در این سخن غلط
۲
از هوس لقات کان زآب حیات خوشتر استگشته روان ز دیدهام چشمه آب همچو شط
۳
گر به هوات میدهم گرد مثال جان و دلگاه به آب میکشم آتش شوق همچو بط
۴
کی به غلامی خودم عز قبول میدهیتا به مبارکی دهم بنده به بندگیت خط
صفحهٔ ۱ از ۲