خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز تا از در طاعات گشادی طلبیمبر در دوست نشینیم و مرادی طلبیم
۲
بهر راه حرم وصل بیا تا برویمبه گدائی به در تقوی و زادی طلبیم
۳
اشک آلوده ما گرچه روانست ولیبه رسالت بر او پاک نهادی طلبیم
۴
لذت داغ غمت بر دل او باد حراماگر از جور غم هجر تو دادی طلبیم
صفحهٔ ۱ از ۲