خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خون دل نوشتم نزد امام نامهانّی رأیت دهرا من هجرک القیامه
۲
دارم من از فراقت در دیده صد علامتلیس الدموع عینی هذا لنا العلامه
۳
گفتی ملامت آمد از کثرت حدیثشواللّه ما رأینا حبّا بلاملامه
۴
پرسیدم از خبیری حال امام گفتا:«فی بعده عذاب فی قربه السلامه»
صفحهٔ ۱ از ۲