خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را صباحت ترک و فصاحت عرب استملاحتی که میان عجم چنان عجب است
۲
صحیفه ای ست وجود تو پر لطیفه حسنکه از اصول صفات کمال منتخب است
۳
مهت پدر شد و خورشید جد تعالی اللهتو را میان بتان این چه رفعت نسب است
۴
کجا رسد به تو کس چون تو را به هر سر مویهزار خوبی موروث و لطف مکتسب است
صفحهٔ ۱ از ۲