خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبت قوت جان از شکرخنده ساختبه یک خنده صد کشته را زنده ساخت
۲
دل پاره پاره مرا جمع بوددر آن زلف بادش پراکنده ساخت
۳
چه روی خلاصی بود بنده راکه عشق تو صد شاه را بنده ساخت
۴
ز یک تار مویت که تا پا رسیدپی ما توان عمر پاینده ساخت
صفحهٔ ۱ از ۲