خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کجبر آن رخسار عارض باد گاهی راست گاهی کج
۲
چو در مستی خرامی قدت از خاصیت بادهشود چون شاخ گل از باد گاهی راست گاهی کج
۳
خیال قامت و محراب ابروی تو می بنددکه می خواند امام اوراد گاهی راست گاهی کج
۴
در آن بالا و زلف از باغبان صنع حیرانمکه چون می پرورد شمشاد گاهی راست گاهی کج
صفحهٔ ۱ از ۲