خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل خم ابروی توام پشت دو تا کرددر شهر چو ماه نوم انگشت نما کرد
۲
از موی میان تو جدا بس که کشم رنجنتوان تن رنجور من از موی جدا کرد
۳
با دیده غمدیده من اشک دمادمآن کرد که با خانه تن سیل فنا کرد
۴
دوران ز گل می و خشت سر خمبس خانه عشرت که درین دیر بنا کرد
صفحهٔ ۱ از ۲