خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل قدت را بلاست میگویدکج نگویم که راست میگوید
۲
هرکه را دیده شد غبار درتدیده را توتیاست میگوید
۳
درد خود بیتو هرکه را گفتمدرد تو بیدواست میگوید
۴
لب تو خط فزود میگویملب من جانفزاست میگوید
صفحهٔ ۱ از ۲