خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زداز رشک شانه آتشم از دل زبانه زد
۲
تبخاله نیست بر لبم این آبله که جانخیمه ز داغ و درد درون بر کرانه زد
۳
شد در وفا نشانه دل ما و چشم تواز غمزه صد خدنگ جفا بر نشانه زد
۴
اقبال پایبوس تو این آستانه یافتمقبل کسی که بوسه بر این آستانه زد
صفحهٔ ۱ از ۲