خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکم از دیده چو بی آن رخ گلگون بچکدلاله ها بردمد از خاک وز آن خون بچکد
۲
جز گیاه غم و اندیشه لیلی ندمددانه اشک که از دیده مجنون بچکد
۳
دارم از اشک جگرگون جگری غرقه به خونخواه ماند به درون خواه ز بیرون بچکد
۴
در درون مایه غم گردد اگر خانه کندوز برون سبزه اندوه دمد چون بچکد
صفحهٔ ۱ از ۲