خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی وفا یارا چنین بی رحم و سنگین دل مباشدردمندان توییم از حال ما غافل مباش
۲
اختر فرخنده فالی ماه هر مجلس مشوآفتاب بی زوالی شمع هر محفل مباش
۳
پای بر جا همچو سروم در هوای قد توهر زمان چون شاخ گل سوی دگر مایل مباش
۴
دانه خال توام بر روی گندمگون بس استگو مرا از خرمن هستی جوی حاصل مباش
صفحهٔ ۱ از ۲