خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر به پای توام ای کعبه جان نیست گزافگر بگویم که کند گرد سرم کعبه طواف
۲
صورت آرزوی من ز گریبانت نمودنیست آیینه درویش به جز سینه صاف
۳
چیست این نافه اگر زانکه به چین آهو رانبریدند به سودای سر زلف تو ناف
۴
جلوه حسن تو زینسان که جهان را بگرفتهیچ کس را نتوان داشت ز عشق تو معاف
صفحهٔ ۱ از ۲