خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زد به شکرخنده لعلت بر دل ریشم نمکیا غزال الحی یا ضبی الحمی ما املحک
۲
تا شدی ظاهر بدین لطف و جمال ارباب دینمتفق گشتند در تفضیل انسان بر ملک
۳
چون پری پنهان مشو ای بی تو بینایی محالزانکه مردم را چو چشمی چشم را چون مردمک
۴
نقد اخلاص مرا هر بار یابی پاک ترگر زنی صد نوبت از سنگ جفایم بر محک
صفحهٔ ۱ از ۲