خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا شد جامه جان از غمت چاکبیا ای آرزوی جان غمناک
۲
نرفت از لوح دل نامت اگر چندز لوح آب و گل شد نقش من پاک
۳
به یک رفتار بردی صد دل از راهتعالی الله عجب چستی و چالاک
۴
نهانی هر شبی آیم به کویتگریبانی دریده دامنی چاک
صفحهٔ ۱ از ۲