خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هودج کیست بر این ناقه زرین خلخالکش فتاده ست دو صد قافله جان در دنبال
۲
هودج آن که اگر برفکند طرف نقابکوه و وادی شود از نور رخش مالامال
۳
یاد روزی که پی محمل او می رفتمبانگ زد بر سگ دنباله دو خود که تعال
۴
پیش رفتم به غلط و او ز کرم خنده زنانگفت کای عاشق شوریده ماکیف الحال
صفحهٔ ۱ از ۲