خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه گشتم به تیغ هجر قتیللیس قلبی الی سواک یمیل
۲
نیست از کحل خاک راه تو دورگر کند دیده روشن از دو سه میل
۳
صد رهم گر به خلد بنمایینروم از درت به هیچ سبیل
۴
همه چیزی بود جمیل از تولکن الصبر عنک غیر جمیل
صفحهٔ ۱ از ۲