خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند روزی می برد بخت بد از کوی توامباز قلاب محبت می کشد سوی توام
۲
دور ازین در هم منت گویم دعا هم جان و دلهر کجا هستم به جان و دل دعاگوی توام
۳
سوی خود می خوانیم چون آمدم می رانیممی ندانم چون کنم درمانده خوی توام
۴
بگذرد زین سقف زنگاری مرا ایوان عیشگر فتد روزی نظر بر طاق ابروی توام
صفحهٔ ۱ از ۲