خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بادی که گذارش به سر کوی تو یابمجان باد فدایش که ازو بوی تو یابم
۲
خاکم به ره هر که گذر سوی تو یابدچون نیست ره آنکه گذر سوی تو یابم
۳
زیر قدمت باد سرم چون ندهد دستکش بالش راحت سر زانوی تو یابم
۴
جز ضربت تیغ ستم و تیر جفا نیستکامی که من از ساعد و بازوی تو یابم
صفحهٔ ۱ از ۲