خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شومور همی‌آیم میان خلق رسوا می‌شوم
۲
ای خوش آن دم کو چو طفلان می‌زند سنگ جفاناگه ار جایی من دیوانه پیدا می‌شوم
۳
لطف پنهانی و ناز آشکارم می‌کشدتا بدین حد نی خراب شکل زیبا می‌شوم
۴
باغبانا بهر گل چیدن مجو آزار منچون درین بستان من از بهر تماشا می‌شوم
صفحهٔ ۱ از ۲