خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی نگذرد کز غمت خون نگریمز وصلت جدا مانده ام چون نگریم
۲
چو افزون شود دمبدم بی تو دردمنه مردم اگر هم دم افزون نگریم
۳
نبینم به طرف چمن سرو نازیکه از شوق آن قد موزون نگریم
۴
نیارم گهی سوی لب جام بادهکه بر یاد آن لعل میگون نگریم
صفحهٔ ۱ از ۲