خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از شاخ گل لطیف تریروی خود بین به گل چه می نگری
۲
خاک پایت شدن چه سود کندچون تو از سرکشی نمی گذری
۳
گر ز اغیار پوشمت چه عجبکه مرا چشم روشن دگری
۴
یار با ما و ما به گرد جهانآه ازین غافلی و بی خبری
صفحهٔ ۱ از ۲