خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز خورشید جمالت ماه را شرمندگیبا گدایان تو شاهان در مقام بندگی
۲
پرده از عارض برافکندی که من ماه تواموه که دارد کوکب طالع بدین فرخندگی
۳
شوکت شاهی متاعی نیست در بازار عشقنیستی می باید و مسکینی و افکندگی
۴
شد خراب از گریه بسیار چشم من بلیخانه را آفت رسد چون پر شود بارندگی
صفحهٔ ۱ از ۲