خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قسم به صفوت جام و صفای جوهر میکه نیست در سر ما جز هوای ساغر می
۲
بیا که خشکی و تری طفیل هستی ماستدر آب خشک قدح ریز آتش تر می
۳
ببین بلندی بخت و سعادت طالعکه کرد از افق خم طلوع اختر می
۴
غرض ز طاعت عارف بهشت و کوثر نیستبهشت میکده او را بس است و کوثر می
صفحهٔ ۱ از ۲