خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۰۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازنینا ز نیاز شبم آگاه توییواقف آه و دم سرد سحرگاه تویی
۲
ماه را این همه آیین شب افروزی چیستگر نه بنموده رخ از آینه ماه تویی
۳
بود دلخواه مصور که کشد نقش ملکنقش انگیخته بر موجب دلخواه تویی
۴
برشکن انجمن انجم و مه را کامروزآفتاب فلک منزلت و جاه تویی
صفحهٔ ۱ از ۲