خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱ - یک مثنوی
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نام خدایی که پست و بلندز خورشید فضلش بود بهره مند
۲
فرازنده این کهن بارگاهفروزنده مشعل مهر و ماه
۳
کریمی که از طارم کبریاچو شد سایه گستر درین تنگنا
۴
ز فر خود آن سایه را مایه دادلقب شاه عالم پناهش نهاد
صفحهٔ ۱ از ۳