خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فکنده عزت حسنت به صد خواری مرااز تو خشنودم به هر خواری که می داری مرا
۲
چیست جرم من که هر گه بار بندی زین دیاردیگران را همسفر سازی و بگذاری مرا
۳
دیدمت در خواب هم آغوش خویش ای کاشکیدست دادی یک شب این دولت به بیداری مرا
۴
چشم آن دارم که چون بر آستانت جان دهمهم به خاک آستان خویش بسپاری مرا
صفحهٔ ۱ از ۲