خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشست اشک روان زنگ محنت از شب مانداد پرتو راحت طلوع کوکب ما
۲
به نبض جستن ما ای طبیب دست میارکه سوخت رشته نبض از حرارت تب ما
۳
سفید گشت چو پنبه ز گریه چشم و ز ضعفبه پنبه آب چکاند زمانه بر لب ما
۴
نکرد در دلت ای ماه اثر اگر چه گذشتز نیلگون سپر چرخ تیر یا رب ما
صفحهٔ ۱ از ۲