خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم استبی رخ گل نغمه بلبل نفیر ماتم است
۲
کی به قانون طرب گردد مرا آهنگ راستاینچنین کز بار دل چون چنگ پشت من خم است
۳
بر رخت خوی هست عکس قطره های اشک منیا چکیده بر سمن باران و برگل شبنم است
۴
درد هجران را نباشد نسبتی با رنج مرگدرد هجران روزگاران رنج مردن یکدم است
صفحهٔ ۱ از ۲